Mag ik jullie mijn nagelnieuwe homestudio voorstellen?
Bedoeling is om de studio’s waarvoor ik werk de mogelijkheid te bieden ook stemmenwerk bij mij thuis te laten opnemen.
Zo hoeft die ene superdringende of vergeten zin geen ramp meer te zijn!
Je krijgt hem netjes binnen de dag zelf geleverd in het benodigde formaat.
Om de klankkwaliteit te oordelen hierbij een testje.
Een extra service voor een vruchtbare samenwerking!
Bibi zit ook in Bibi en Tina. Ik dub er flink op los in heel wat afleveringen.
Wie het eens wil bekijken klikt hier. 
‘Le Chat’ oftewel ‘De Kat’ (verrassende vertaling 
) is de zeer populaire stripreeks van de hand van Brusselaar Philippe Geluck. Hij oogst vooral veel bijval in het Franse landsgedeelte en in Frankrijk zelf. De humor van de gag-reeks is dan ook erg origineel, spits en fris. En altijd to the point. Kortom ik ben een fan en dat mag u weten. Niet daarom dat ik onlangs na uitgebreide auditie (drie keer terug moeten komen) gekozen ben als vaste stem van het pratende beest. Nee, hij wilde een heel specifieke stem voor zijn creatuur. Hoewel ik vind dat de mijne nogal afwijkt van de Franse ben ik daar blijkbaar de bezitter van. Allemaal kleine filmpjes van soms niet meer dan enkele seconden die samen ‘Eén minuut van de kat’ vormen. Tot daar allemaal plezant maar de reeks is nog niet verkocht. De quasi onbekendheid van de snorrende hoofdrolspeler aan onze kant van het Belgenland zal daar wel voor iets tussen zitten. Dat en de humor die wel heel erg fijn en absurd en misschien niet erg ‘Vlaams’ is. Naar het schijnt wel te zien via Belgacom TV. Ik heb helaas nog geen stemvoorbeeld maar daar komt dra verandering in.
In 1995 -inderdaad lang geleden- vroeg Roel van de Wiele van Atlas Business Training ons om een aantal sketches te schrijven voor het Anti Sales Theatre. ‘Ons’ dat zijn mezelf uiteraard, aangevuld met het talent van Ronny Schuerman. Het concept was hetvolgende; twee acteurs speelden een verkoopssituatie waarna een specialist deze met het publiek besprak en de fouten analyseerde, ten einde daar iets van bij te leren. Nu werd de lat niet te hoog gelegd, het ging om veelgemaakte fouten en meestal werden ze er nogal dik bovenop gelegd in de sketches. Leerzaam amusement waarbij de nadruk toch wel op dat laatste lag. Infotainment heet dat dan. Jarenlang trokken we met succes de aula’s van Vlaanderen rond, eerst met Roel zelf als coach, vervolgens nam Koen van den Brandt de fakkel over. Een ijzersterk team dat menig cursist kaakpijn van het lachen bezorgde. De acteurs van dienst waren Ronny en ik, maar toen ik in 2005 het schip verliet werd in Michel Van Looveren de juiste opvolger gevonden.
Deze opname dateert van ergens eind jaren 90′tig. Er werd nog volop over frank gesproken ipv euro enz… Wat je hoort is een sketch over telefonisch onthaal en wat er zoal kan misgaan. Er werd gespeeld met een minimum aan middelen, we maakten theater met letterlijk een tafel en twee stoelen, en dus werd de klankband ‘live’ gebracht. Ik blijf dit een erg geslaagde skecth vinden. Ooit stuurde ik de tekst hiervan op naar Gaston Berghmans die ‘m prompt wilde gebruiken voor zijn nieuwste show. Helaas hadden wij ‘m nog nodig maar toch… dat compliment kon tellen!
Vorige week de nieuwe Kung Du Panda gaan inspreken. De tweede in de reeks en hij ziet er aan de tweede trailer te oordelen redelijk spectakulair uit. Klik hier om zelf te checken. Hoe-ha! De eerste trailer dateert van langer geleden en is wat eenvoudiger van aanpak. Check hier. Ook deze keer kruip ik in het verenpak van Crane, master of Kung Fu. Een eerder zwijzaam type wat voor een dubbing acteur eigenlijk niet zo interessant is. Hier en daar heb ik de rol dan ook geweldig ingezwegen. In elk geval is de film waarschijnlijk binnenkort in de cinema te bewonderen.
Klik hier voor de video van De Angst voor ‘t Witte blad.
Spotteke opgenomen in Nederland in de studio Van de Laar/Van Efferen.
Rapunzel is de nieuwste Disney-prent en het moet gezegd, één van hun betere. Grappig, snedig, spannend én ontroerend. Ik heb tijdens de première toch een traantje of twee moeten wegpinken. Het paard Maximus is één van de grappigste animatiebeesten die ik al over het witte doek heb weten hollen. Al zijn moves zijn superstrak getimed en diens karakter is erg mooi uitgebouwd.
In deze film heb ik echter niet één maar vijfentwintig rollen gespeeld. Nooit een goed teken want dat betekent dat je bijrolletjes gedaan hebt en in dit geval zelfs redelijk petieterige bijrollen. Het betreft een aanwezigheid in de achtergrond; brullende krijgers, juichende menigte, marktkramers (mijn ‘Verse vis!’ is duidelijk te horen) enzomeer. Dit fenomeen staat bekend als ‘walla’. Stemmen in de soundtrack zeg maar. Maar niettemin erg leuk om te doen en ik we zijn er toch maar weer lekker bij! Woeha! Ach, het voornaamste is dat de film beresterk is, check it out door hier even te klikken. Ik mag er wel niet aan denken als er van dat kind eens een haar in de soep zou liggen…
Veel gekker als dit kunnen ze het niet verzinnen. In Megamind doe ik de stem van het hulpje van Megamind. Het blijkt een soort vis te zijn die in het lichaam van een robot woont. De helm van deze robot doet dienst als viskom. Megamind is dan ook een flinke gestoorde prent vol flitsend 3D avontuur en dito humor. De originele stem is afkomstig van David Cross, een kerel waar ik -cultuurbarbaar zijnde- nog nooit van gehoord had. Maar hij waarschijnlijk ook nog niet van mij dus staan we quitte.
In elk geval naar de cinema gij allen! Voor de wantrouwigen onder jullie: check out the not so very flemish trailer.
Nadat hij wekenlang een knalsucces was in de bioscoop is Toy Story 3 nu ook thuis te bewonderen! De dvd ligt sinds deze week in de winkel. Pug nam de rol van het varkentje voor zijn rekening…
