SW 328 Sterrenrood

Waarom een album over de Red Star Line?
Toen het RSL-museum zijn deuren openden was dat een groot succes en dat heeft onze aandacht getrokken. Een album over landverhuizers? Is dat geen goed idee?
En ja, dat is het, voor verschillende redenen.

- Willy Vandersteen hield voor Suske en Wiske altijd de vinger aan de pols van de maatschappij. Hij koos dan ook altijd onderwerpen die de mensen raakten. En dat is in dit geval niet anders.
-Er is het avontuur: mensen laten alles achter om in een verre onbekende wereld een nieuw leven op te bouwen en dat zonder enige garantie op slagen.
-Er zijn de emoties die daarmee gepaard gaan: angst, hoop, vreugde, verdriet.

Avontuur, emotie en humor zijn de belangrijke ingrediënten voor een goed Suske en Wiske verhaal.

-Tenslotte is er ook de link met Antwerpen, thuishaven van Willy Vandersteen en dus ook van Suske en Wiske.

Bovendien was heel wat bruikbaar materiaal voorhanden.
Toen ik met mijn research begon was het van meet af aan duidelijk dat ik niet al teveel hoefde te verzinnen. De vele verhalen van de landverhuizers die hier in dit museum verteld worden waren meteen bruikbaar.

Twee daarvan vormen de hoofdlijn:
-Er is de diamantsmokkel die losjes geïnspireerd is op een waargebeurd feit. Ooit zou er inderdaad een louche officier geweest zijn die op die manier wat trachtte bij te verdienen maar helaas voor hem is hij opgepakt.
-En er is het verhaal van Ita Moel, het meisje dat aan de oogziekte trachoom leed en daarom door haar ouders in Antwerpen moest worden achtergelaten tot ze genezen was. Pas daarna kon ze, helemaal alleen, naar Amerika vertrekken. Een rol die Wiske voor haar rekening neemt.

Verder is het verhaal doorspekt met allerlei waargebeurde annekdotes: het uitdelen van bananen, de piano op het dek, de aanwezigheid van Erving Berlin, de storm én de aanvaring met een vrachtschip die maar op het nippertje vermeden kon worden en de angst om ter plaatse teruggestuurd te worden.
Zulke zaken geven het verhaal een grotere geloofwaardigheid mee, al blijft het natuurlijk een echt Suske en Wiske-avontuur en dan is de korrel zout nooit ver af.

Suske en Wiske spelen hier andere personages, al zijn die dan haast identiek aan zichzelf. We hadden ze natuurlijk met de teletijdmachine kunnen wegsturen maar dan hadden ze meer als toeristen gefungeerd en waren ze buitenstaanders gebleven en het is net dat wat ik niet wilde. Door Wiske de rol van het achtergebleven meisje te laten spelen is zij zelf het slachtoffer van het lot. Zij moet nu –moederziel alleen- de overtocht aanvatten. De personages zijn op die manier veel emotioneler bij de zaak betrokken.

Door mee te leven met de personages krijgen we ook een beetje een beeld van wat die mensen moeten gevoeld hebben. Zelfs al waren de omstandigheden in het thuisland ronduit slecht te noemen, ik kan me toch voorstellen dat het geen eenvoudige beslissing was om weg te trekken naar een onbekend land en een onbekende toekomst. Gaat het daar wel beter zijn? Gaan we welkom zijn? En dat goldt in die tijd niet alleen voor mensen uit andere landen maar ook voor vele Vlamingen.

Toen ik over het album vertelde zei mijn moeder:
‘Ge weet toch wel dat wij ook familie in Amerika hebben?’
En inderdaad, begin 1900 trekt de familie Van Ess-Brusselmans vanuit Merksem naar het beruchte chicago. Of zoals ze in Antwerpen zeggen: Sjikkago.
Het is dus nog niet zo lang geleden dat er ook in onze contreien veel armoede was en dat ook mensen van hier met de Red Star Line naar Amerika trokken, op zoek naar een beter bestaan, net als het Wiske in dit boek. Omdat wij het nu relatief goed hebben, voelen we vandaag niet de behoefte om elders ons geluk te zoeken. Meer nog: velen onder ons tonen weinig begrip voor zij die hierheen willen komen. We vrezen dat al die immigranten onze welvaart zullen ondermijnen. Maar wie de economische actualiteit volgt, kan vrezen dat het ooit weer zover komt dat we ons boeltje moeten pakken en wegwezen. Laten we dan hopen dat wij op een ander wel goed worden ontvangen.

Tenslotte wil ik ook de aandacht vestigen op het prachtige tekenwerk van Luc Morjaeu en zijn onnavolgbare team. Er kwam heel wat research bij kijken en bovendien was die gigantische boot tot aan de nok gevuld met reizigers. Makkelijker gezegd dan getekend. Maar het resultaat is verbluffend mooi! Al laat hij het zelf door mij zeggen!

Lees ook het artikel uit GVA:

Suske en Wiske in Tante Biotica

Een boekje om jong en oud te wijzen op de gevaren van fout gebruik van antibiotica.
Nu nog trachten er aan te geraken!

J.ROM vliegt uit!

De reïncarnatie van Jerom, genaamd J.Rom is eindelijk verschenen. Na een opvallende reclamecampange werd het boek onlangs plechtig voorgesteld te Antwerpen. Ik heb het gelezen, je blijft wat op je honger zitten maar dat is natuurlijk ook een soort trigger om naar het vervolg te hunkeren. Hierbij complimenten voor scenarist en goede vriend Bruno De Roover en voor tekenaar Romano Molenaar die het spannende verhaal op schitterende wijze uit wist te tekenen.

De Zandzoekers

Het Department Mobiliteit en Openbare Werken is vriend aan huis bij Jan Bosschaert. Het Havengeestproject blijft zoveel bijklank krijgen dat ook de afdeling Geotechniek van het MOW bij Bossie een strip bestelde ter gelegenheid van de Open bedrijvendag. Pug werd aangezocht een scenario te verzinnen. Helaas al gepasseerd maar wie bij Geotechniek zelf eens informeert raakt waarschijnlijk nog wel aan een exemplaar. Ikzelf kan u er niet aan helpen.

De korte inhoud geef ik wel al graag mee…

Wanneer twee werknemers van de afdeling geotechniek bodemonderzoek doen in de Antwerpse haven, halen ze bij het boren per toeval een vreemd wezentje uit de grond. Het aardmannetje is erg boos omdat de mannen zijn ondergrondse woning hebben vernield. Daarbij is ook een beeldje stukgeraakt dat hij ooit boetseerde naar de beeltenis van zijn aardvrouwtje. Dat beeldje was hem heel erg dierbaar, zeker nadat zijn liefje op een dag spoorloos verdween. Het aardmannetje dreigt er dan ook mee de aardlagen onder de gebouwen van de haven op te eten en zo alles te doen instorten. Tot één van de geotechnici hem een speciale belofte doet…

De Havengeest

Stripverhaal in opdracht van het Departement Mobiliteit en Openbare Werken en de Port of Antwerp over het belang van de haven van Antwerpen. Scenario komt uit mijn koker en de tekeningen zijn van de meesterlijke hand van den Boss! Jan Bosschaert, inderdeed.
De strip is al uit van april dit jaar maar tot mijn grote schaamte nog niet op mijn site te zien. Daar komt nu verandering in en bovendien is er groot nieuws. Niet alleen wapperen er vlaggen van onze strip de koekestad…

…maar onze strip zal ook uitgebracht worden in het Spaans wegens de grote internationale interesse in het project. De strip dood? Vanzeleve nognibekan!

Wie graag een exemplaar wil stuurt mij een mailtje.

S&W 327 Het gebroken dorp

Een straf verhaal vol typische Suske en Wiske ingrediënten. Een verraderlijke geest met een slecht karakter, een verdrukt volk, een soortement prinses, een koene ridder en een ijdele Lambik. Tel daarbij nog wat stevige aktie en een paar plotwendingen en we zijn vertrokken voor 46 pagina’s puur amusement. Voor de meerwaarde-zoekers, de B&B die er in voorkomt is die van mijn broer. Helaas wegens omstandigheden niet langer een B&B, hij verhuurt de kamers nu gewoon. U wenst te overnachten waar ook Suske en Wiske en hun vrienden hebben gelogeerd?
Au Bon Accueil Rue de l’ancienne église 2 6820 Sainte-Cécile (Florenville), bel 00 32 479 29 85 36. Veel plezier!

De Gegaste Gasten

Suske en Wiske samen met Kinky en Cosy in de Yeti

Onwaarschijnlijke samenwerking tussen ons heldenteam Suske en Wiske en het gestoorde duo Kinky en Cosy.
Yeti is een uitgave van het agentschap onderwijscommunicatie. Klinkt zwaarwichtig maar eigenlijk gaat het om een fris jong en superorigineel blad voor de jeugd van tegenwoordig. Nix -bedenker van K&C- is er al jaren de huistekenaar van dienst en niet te bereoerd voor een doldwaas van de pot gerukt avontuurtje op zijn tijd. Zo ook nu weer: in De Gegaste Gasten worden Suske en Wiske en Kinky en Cosy in een heropvoedingsproject geswitched van gezin. Eigenlijk een linke truuk van Krimson om zich te ontdoen van zijn eeuwige vijanden. Maar meer ga ik er niet over zeggen. Je moet maar naar de Boekenbeurs komen en dan kan je het hele verhaal lezen. Ik kan er wel bijvertellen dat de samenwerking met Nix heel plezierig en produktief was en dat ons gevoel voor humor veel dichter bij elkaar ligt dan je op ‘t eerste zicht zou verwachten als je Susenwis leest. Ik vond het zeker de moeite waard en zou een tweede editie zeker zien zitten ware het niet dat Yeti binnenkort ophoudt te verschijnen. Hierbij een klein voorsmaakje…

S&W artikel voor de geïnteresseerden.

Tipje van de sluier…

SW 328 belooft hééééél erg mooi te worden. Dit wordt een klassieker! Verder zeg ik nog niks maar geef wel een klein schetsje mee…

Kamerplanten bevorderen het maatschappelijk welbevinden!